Uznanie długu. Czego nie robić, aby nie uznać zadłużenia?

Uznanie długu. Czego nie robić, aby nie uznać zadłużenia?
4.7 (93.13%) 32 votes

Zagadnienie dotyczące uznania długu nie jest proste. Wiąże się to przede wszystkim z tym, że w świetle orzecznictwa sądowego oraz doktryny prawniczej uznanie długu można podzielić na dwie grupy:

  1. uznanie właściwe długu;
  2. uznanie niewłaściwe długu.

Uznanie długu – właściwe

Pierwsza grup (uznanie właściwe) a związana jest z pełną wolą dłużnika, który przez swoje oświadczenie, w sposób jasny i zrozumiały dokonuje uznania długu. Z takim przypadkiem mamy do czynienia wówczas, kiedy dłużnik X podpisuje oświadczenie, że ma dług względem wierzyciela Y, albo jeśli dłużnik zawiera z wierzycielem ugodę, mocą której uznaje roszczenie do określonej kwoty i z określonego tytułu oraz zobowiązuje się je spłacić do oznaczonego czasu. W takiej sytuacji raczej ciężko jest przyjąć, że dłużnik nie posiadał woli stwierdzenia swojego zadłużenia względem wierzyciela. Oczywiście istnieją możliwości wzruszenia takich czynności dłużnika, które w sposób właściwy uznają dług, ale wiąże się to zazwyczaj z koniecznością stwierdzania nieważności oświadczeń woli, np. błąd, podstęp, stan wyłączający świadomość albo swobodę w trakcie podejmowania decyzji. Niekiedy, ale bardzo rzadko zdarzają się błędy w samej treści ugody, ale na takie rzeczy nie ma co liczyć i traktować je jak wygraną na loterii, a więc w granicach bardzo dużego szczęścia.

Uznanie długu – niewłaściwe (często nieświadome)

Druga grupa przypadków to uznanie niewłaściwe długu. W tym przypadku wachlarz czynności, jakich może dopuścić się dłużnik względem wierzyciela jest właściwie nieograniczona. Przepisy nie wskazują wprost, co można zakwalifikować do takich czynności. O tym dowiadujemy się dopiero w trakcie trwania procesu sądowego.

W tym miejscu szczególnego znaczenia nabiera art. 60 kodeksu cywilnego (k.c.), który stanowi, że oświadczenie woli może być wyrażone przez każde zachowanie się osoby, które ujawnia jej wole w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej. W dalszych przepisach (art. 65 § 1 k.c.) czytamy, że oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostało złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Oznacza to, że dłużnik może uznać cały dług w sposób całkowicie nieświadomy. Dlaczego? Odpowiedź jest dosyć prosta. W ewentualnym sporze sądowym istotne jest nie to, czy dłużnik chciał swoim działaniem uznać dług, ale czy obiektywnie rzecz ujmując, z punktu widzenia postronnego obserwatora, jego zachowanie należy zakwalifikować jako zmierzające do uznania długu. Być może wygląda to dosyć skomplikowanie, dlatego poniżej czynności, którymi w sposób nieświadomy dłużnik uznaje dług wobec wierzyciela:

  1. wpłata części zobowiązania (nawet najmniejsza np. 10 zł);
  2. zgoda na częściowe umorzenie długu;
  3. zgoda na zapłatę bez kosztów i odsetek;
  4. zgoda na zapłatę kilku rat;
  5. potwierdzenie salda zadłużenia, chociażby telefonicznie;
  6. ustanowienie zabezpieczenia spłaty.

Otrzymałeś wyrok zaoczny lub sądowy nakaz zapłaty z powództwa firmy windykacyjnej, chwilówki lub banku?

Pamiętaj, że masz tylko 14 dni na złożenie sprzeciwu od wyroku lub nakazu zapłaty. Nie zwlekaj! Zgłoś się do naszej Fundacji po DARMOWĄ pomoc prawną.

Jeśli nagle pojawił się komornik, a nie wiedziałeś o sprawie sądowej, to też możemy pomóc! Jeszcze nie wszystko stracone.

ZGŁOŚ SIĘ PO POMOC PRAWNĄ

Konsekwencje uznania długu

Jakie konsekwencje prawne niesie ze sobą uznanie długu? To zależy od danej sprawy, ale zasadniczo można wyodrębnić dwie sytuacje:

  1. uznanie długu w sprawie nieprzedawnionej;
  2. uznanie długu w sprawie przedawnionej.

Jeśli dłużnik uzna dług w sprawie nieprzedawnionej, to konsekwencją tego stanu rzeczy będzie przerwanie biegu terminu przedawnienia, które po przerwaniu zacznie bieg na nowo (art. 123 § 1 pkt. 2 k.c.). W takiej sytuacji dotychczasowa zwłoka wierzyciela idzie w niepamięć i termin przedawnienia zaczyna biec od początku.

W przypadku długów przedawnionych, uznanie długu, w zależności od sposoby uznania, może być potraktowane nawet jako zrzeczenie się przedawnienia, co w sposób oczywisty pogarsza sytuacje dłużnika w ewentualnym sporze sądowym z powództwa windykatora.

O sposobach uznawania długu i jego sutkach dobrze wiedzą pracownicy firm windykacyjnych czy banków. W sposób całkowicie świadomy tak kierują korespondencją wysyłaną do dłużnika albo podczas rozmowy nakłaniają do użycia określonych stwierdzeń, aby niczego nieświadomy korespondent czy rozmówca uznał dług i dał podstawę do dochodzenia roszczeń, w szczególności na drodze sądowej.

Zanim przyznasz się do długu, skonsultuj sprawę z prawnikiem

Dlatego warto przed jakimkolwiek kontaktem z windykatorem przyswoić sobie podstawową wiedzę w zakresie uznania długu, a jeśli przyjdzie pozew z sądu albo sądowy nakaz zapłaty, najlepiej jest skontaktować się z profesjonalistą, który w sposób należyty pokieruje sprawą i nie pozwoli pozwanemu na przypadkowe uznanie powództwa, podnosząc przy tym stosowny zarzut przedawnienia i należycie go argumentując.

Podpisanie ugody z windykatorem skutkuje uznaniem długu i przegraną w ewentualnym procesie sądowym

Pamiętaj, że na złożenie sprzeciwu od wyroku zaocznego lub sądowego nakazu zapłaty masz tylko 14 dni od dnia odbioru przesyłki sądowej.

Błąd w treści sprzeciwu może skutkować jego odrzuceniem. Nie ryzykuj i zgłoś się do naszej Fundacji. Napiszemy dla ciebie sprzeciw za darmo.

Jeśli nagle pojawił się komornik, a nie wiedziałeś o sprawie sądowej, to też możemy pomóc! Jeszcze nie wszystko stracone.

ZGŁOŚ SIĘ PO POMOC PRAWNĄ

Dodaj komentarz

 
Pamiętaj! Termin na odwołanie się od nakazu zapłaty jest ograniczony. Każdy dzień zwłoki 
działa na Twoją niekorzyść!

Skorzystaj z naszej DARMOWEJ POMOCY prawnej!

Niczym nie ryzykujesz, a możesz stracić szansę na anulowanie długu lub wstrzymanie egzekucji komorniczej.
close-link